صبح تا شب نشستم فرندز می بینم. سیت کام معرکه ای است. قبلا همین جا درباره ی سیت کام دیگری نوشته بودم (Big Bang Theory). این سیت کام ها چیزهای زیادی برای یاد دادن دارند. یکی اینکه یادمان می دهند چطور می توان با تعداد معدودی آدم سال ها قصه پردازی کرد. اینکه چقدر قصه حول همین شش شخصیت فرندز وجود دارد و اینکه روابط بین آدم ها چطور می تواند خوراک ده سال یکی از معروف ترین سریال های تلویزیونی تاریخ آمریکا (بیراه می گوییم اگر بگوییم تاریخ جهان؟!) باشد. اینکه  نویسنده ها چطور می توانند با شش شخصیت و چند مکان انگشت شمار (فرندز عموما در دو لوکیشن اصلی می گذرد! کافی شاپ و خانه!) و با درک شخصیت ها و عمق دادن به آن ها و درک روابط بین آن ها و چیزی که به آن شیمی رابطه می گویند، ده سال داستان بنویسند و ده سال تماشاچیشان را سرگرم کنند. فرندز را می توان به عنوان کلاس درس فیلمنامه نویسی، لااقل برای تلویزیون توصیه کرد. تمام کتاب های فیلمنامه نویسی را هم که زیر و رو کنید نمی توانید به اندازه ی داستان های همین شش جوان خل و چل، نوشتن برای تلویزیون را یاد بگیرید!

فرندز البته نکته مهم دیگری هم برای ما دارد. اینکه لااقل یادمان می دهد چه فرقی هست بین کمدی سخیف تلویزیونی و کمدی خوب! سینمایش بماند! در سینما با بیلی وایلدرهایشان جلویمان ایستاده اند!!!