همیشه که نباید فیلم و موزیک و کتاب و این جور چیزها حال آدم را خوب کند! برای آدم های بدبختی مثل ما که تازه دغدغه ی فرهنگ هم دارند تغییرات مثبت فرهنگی هم می تواند حال آدم را خوب کند. اینکه ببینی بعد از مدت ها که کمدی های سخیف و مبتذل صدر فروش جدول اکران را گرفته بودند و پایین نمی آمدند، با چند فیلم خوب مثل سن پطرزبورگ که کمدی هم هست و مبتذل و نازل نیست و دهان گشاد جواد رضویان را ندارد و ده نمکی ندارد و لااقل فیلمنامه ی قابل دفاعی دارد و ستاره به آن معنا ندارد، و فیلمی نه چندان خوب اما بهرحال جدی که دغدغه ی فرهنگ دارد مثل ملک سلیمان که قرار است فتح بابی باشد برای تولیدات پر خرج و هالیوودی و جدی در سینمای این مملکت، و فروش چند میلیاردی آن ها، حال آدمی مثل من می تواند خوب بشود! نگاهی به جدول اکران این روزها بیاندازید. حتی فیلم دوست داشتنی ام در جشنواره ی پارسال، لطفا مزاحم نشوید هم دارد نسبت به گونه ی خودش و ساختار اپیزودیکش و طنز تلخش خوب می فروشد. دم این تماشاچیان گرم که می توانند حال مان را خوب کنند!