رسانه ی کوچک من

همیشه با تلفظ نام خانوادگیم مشکل داشتم.
- پدوین آقا، مثل پروین، با دال!
- پدوین؟ این دیگه چه فامیلیه؟!
- پروین بود، تو شناسنامه اشتباهی ر رو شبیه دال نوشتن!
- خوب درستش می کردین...
درستش نکردیم! پدوین ماندم. سخت است ولی وقتی جایی نوشته شده باشد کاری ندارد. خوبیش این است که می توانی قسم بخوری که در دنیا تکی!
از بچه های انجمن سینمای جوان اهوازم. چیزهایی می نویسم. از فیلمنامه گرفته تا داستان کوتاه و نقد فیلم. در بعضی روزنامه ها و مجله های محلی چیزهایی چاپ کرده ام. در حال حاضر هم گزارش نویسی و فیلمنامه نویسی تدریس می کنم. در انجمن خودمان. در اتاقی کوچک. برای بچه هایی که همه آمده اند سینما را متحول کنند!
هدف از تاسیس این وبلاگ، وبلاگ شخصی داشتن است! اینکه بتوانی رسانه ای کوچک، ولی مستقل برای خودت داشته باشی و مدام دم این سردبیر و آن روزنامه را برای چاپ مطالبت نبینی خودش خیلی است! استقلال و کوچک بودن، علاوه بر ویژگی های وبلاگ، دو ویژگی سینمای کوتاه هم هستند.